Muzikaal vakmanschap prijkt in psychotherapeutische fantasiefilm over Elton John

Als vertolker en natuurlijk groot liefhebber van de muziek van Elton John keek ik al lange tijd reikhalzend uit naar de film Rocketman, de nieuwe fantasierijke biopic over het leven van deze wereldster. Afgelopen donderdag mocht ik op uitnodiging van Stenders Platenbonanza op NPO Radio 2 de voorpremière in Kinepolis Jaarbeurs Utrecht bijwonen.

Keerzijde van roem en succes
Fantasierijk is Rocketman zeker. Aan surrealistische scènes en special effects geen gebrek. De film neemt je mee in de geestestoestand van Elton Hercules John, geboren als Reginald Kenneth Dwight, en is eigenlijk een verantwoording voor het buitensporige en extravagante gedrag dat we van hem kennen. Zijn alcoholisme, drugsmisbruik, koopzucht, eetverslaving én woede-uitbarstingen komen allemaal aan bod en voor elke van deze persoonlijke worstelingen worden oorzaken aangedragen. Het toont de kijker de keerzijde van roem en succes en laat zien hoe Elton lange tijd werd achtervolg door zijn jeugd en de onzekerheid over zijn homoseksualiteit. Dit alles gebeurt door de ogen van de popster zelf als hij als volwassene bij een therapiesessie naar binnen loopt en daar terugblikt op zijn verleden.

Bohemian Rhapsody
Al snel wordt duidelijk dat Rocketman in veel opzichten verschilt van Bohemian Rhapsody, de recent uitgebrachte film over Queen en het leven van leadzanger Freddie Mercury. Niet alleen door de retrospectieve vertelvorm maar vooral door de keuze van regisseur Dexter Fletcher om de acteurs te laten zingen. Waar in Bohemian Rhapsody gekozen is voor het gebruik van de originele opnames, begint Rocketman met een spetterende nieuwe uitvoering van ‘The Bitch Is Back’ met Matthew Illesley die de jonge Reggie speelt en daar ook nog eens akelig goed op lijkt. De casting is wat dat betreft uitstekend gedaan; ook de volwassen Elton wordt ijzersterk en geloofwaardig neergezet door Taron Egerton, vooral bekend van zijn hoofdrol in de Kingsman films.

Musical
In de eerste minuten houd je als fan je hart vast voor wat er gaat komen omdat met de zang en dans direct een musical-toon wordt gezet. Maar al snel word je volledig meegezogen in de muzikale psychotherapeutische fantasievertolking van Elton John’s jeugd en grootste succesjaren. Het draait daarbij echt om het persoonlijke verhaal; de hits komen volop aan bod maar worden nauwelijks benoemd. In deze film komt het vakmanschap van de songwriters Elton John en Bernie Taupin prachtig tot uiting doordat de liedjes smaakvol zijn bewerkt tot wat ook ‘Elton de musical’ had kunnen heten. Dat voor die vorm gekozen is, past eigenlijk goed bij de carrière van John, die muziek componeerde voor musicals als Aïda, Billy Elliott en natuurlijk The Lion King. En naar mate de film vordert, lijken de bewerkingen en uitvoeringen van de hits er alleen maar beter op te worden.

Onderscheidend
Aan het begin van de film is ‘I Want Love’ nog een buitenbeentje: een hit van na de eeuwwisseling terwijl verder met name zijn jaren ’70 repertoire voorbij komt, overigens niet in chronologische volgorde. Het nummer wordt door verschillende acteurs met de nodige drama gezongen. Ontroerend mooi maar musical ten top. De latere bewerkingen van Elton John’s hits geven de film een meer artistieke lading. Nummers als ‘Honky Cat’ en ‘Take Me To The Pilot’ weten met de bijbehorende choreografie uitstekend te vermaken. De film verveelt wat dat betreft geen seconde. ‘Goodbye Yellow Brick Road’ werd hevig aangepast voor een spannende dialoog en de titelsong is verwerkt in een betoverende onderwater-scène. Mooi is dat de orkestratie van ‘Rocket Man’ (de songtitel is in tegenstelling tot de filmtitel als twee losse woorden geschreven) even knipoogt naar ‘Can You Feel The Love Tonight’, de grote jaren ’90 hit uit de Disney film The Lion King. Het zijn fantasie-scènes zoals wanneer bij Elton’s debuut in The Troubadour (toonaangevend podium in Los Angeles) hij en het publiek letterlijk door de muziek van het swingende ‘Crocodile Rock’ worden opgetild, die doen denken aan films als La La Land. Het onderscheidt Rocketman van andere biografische muziekfilms. Maar ondanks de bijzondere effecten, de kostuums en de danspasjes wordt het nergens een karikatuur en staat de belangrijkste boodschap als een huis: dat je je verleden moet omarmen om te kunnen worden wie je bent. Dankzij Rocketman zal iedereen er dankbaar voor zijn dat Reginald Dwight ooit Elton John werd!

Rocketman gaat op 30 mei in première in de Nederlandse bioscopen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s